30 jaar stedenband in Santo Tomas

Da 3 palmas (klapklapklap). Otra vez (klapklapklap). Si el Señor te satiface, da 3 palmas (klapklapklap). Saluda al que esta a tu lado y con una sonrisita. Si el Señor te satiface da 3 palmas (klapklapklap)!

Samen met de studenten verpleegkunde aan de universiteit staan we allemaal recht in een klaslokaal en bedanken we God al zingend voor ons samenzijn. 

Beetje bevreemdend maar onze beleefde jongeren gaan er helemaal in op. Klappen in de handjes en nadien samen bidden met de ogen toe. 

We waren gisterenochtend te gast in Universidad Martin Lutero. We kregen er een rondleiding en een uitgebreide presentatie over de christelijke waarden en normen die doorheen alle opleidingen verweven zijn. 

Met 50 man kruipen we in onze gele schoolbus richting Santo Tomas (80 km – 2u rijden). Enkele gastgezinnen vergezellen ons vandaag naar het verjaardagsfeest van Santo Tomas met Mol (30 jaar!) en ook met Olympia, VS (25 jaar). Ter vergelijking: wij vierden vorig jaar 10 jaar stedenband met Nueva Guinea. 

Aangekomen in Santo Tomas werden we meteen verspreid en bij de hand genomen door de jongeren en begeleiding van Mol. We mochten met hen mee gaan lunchen in hun gastgezinnen. Een fijne ervaring, zo zagen we ook eens andere huizen en families in Nicaragua. 

Aangekomen op het volksfeest werden we er de rest van de namiddag en avond getrakteerd op traditionele dansen, toneelstukjes, .. De jongeren van Mol hadden enkele Vlaamse liedjes in een Spaans jasje gestoken (ik hou van u – te amo sí en Vrolijke vrienden – somos amigos alegres) en de Nicaraguanen hadden een toneelstuk gemaakt over de culturele verschillen met België. Kortom, ze lachten ons de hele tijd uit  🙂

Er was zeker 1000 man aanwezig op het grote volksfeest, een mini Pukkelpop met eetkraampjes en drankstandjes. Onze jongeren wisselden uit met jongeren van Mol en toen het tijd was om naar huis te gaan was begon iedereen te zagen en te zeuren. “Allééé tis hier zo leuk! Tis toch nog veel te vroeg om te vertrekken! Wanneer zien we die nog eens??”.

Een kwartier later lag iedereen te snurken in de bus.  

Vandaag heeft iedereen een halve dag vrij in het gastgezin. De elektriciteit is vanochtend uitgevallen in de hele stad en zal vermoedelijk pas om 17u weer werken, waarom is ons nog niet zo duidelijk.. We werden vanochtend wakker van de hitte toen de ventilator plots stopte met draaien. Ik ben benieuwd of de jongeren er iets van gemerkt hebben in hun gastgezin.

Namiddag zien we elkaar weer om 13u in het park. We gaan dan samen met de jongeren van Niquipo Nueva Guinea naar zone 7, een van de armste wijken van de stad. 

We gaan er een hele namiddag spelletjes spelen samen met de kinderen van die wijk. Iedereen kijkt er naar uit!


Dit verhaal kan waarschijnlijk pas later vandaag gepost worden aangezien er geen elektriciteit is, en dus ook geen internet. 

Sorry, overmacht! 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s