Geen licht maar enorm veel energie!

Omstreeks 8u vanochtend liet de elektriciteit in heel Nueva Guinea het afweten. Tot 17u zal het duren. Het leven gaat gewoon door, met of zonder luz. Ongelofelijk. Beeld je dat in in België, een hele dag geen elektriciteit!! Geen frigo, ontdooide diepvriezers, geen internet, geen radio of tv, geen licht opt wc,… En geen haan die er hier naar kraait!

De hele voormiddag hadden de jongeren vrije tijd met hun gastgezin. Kleren wassen, mee boodschappen doen, gaan zwemmen, naar de kapper en manicure,… Wat doet een mens zoal op een zondag?

Namiddag gingen we met z’n allen naar zona 7, een zichtbaar armere zone van Nueva Guinea. Bouwvallige houten huisjes en veel ronddolende kindjes op straat. We installeren ons op het centrale sportveldje, enkele stoere jongens zijn er aan het voetballen. De bedoeling van namiddag is om zoveel mogelijk kindjes een leuke namiddag te bezorgen.. Maar er zijn amper kindjes te bespeuren op het pleintje. In kleine groepjes nemen de Nica’s ons bij de hand om de huizen rondom kindjes te gaan zoeken om mee te spelen. In sommige gevallen vergde het best wel wat moeite om ouders te overtuigen hun kind mee te geven aan een wildvreemde blanke die in gebrekkig Spaans vraagt “venga.. Vamos a jugar!” (Kom hier, we gaan spelen!). 

  

Poco a poco, beetje bij beetje, verschijnen er uit alle hoeken van de wijk kindjes die komen meespelen, vaak met een blanke jongen of meisje aan de hand. Een geweldig zicht!

De komende 3u geniet ik vanaf de zijlijn van een fantastisch spektakel. 150 (!) kinderen, begeleid door jongeren uit St Truiden en Nueva Guinea spelen enthousiast spelletjes, maken plezier en vergeten even hun zorgen. Onze jongeren leren in 3u tijd meer Spaans bij dan in de voorbije week en laten het beste zien van zichzelf. Niemand bleef aan de kant zitten, behalve om af en toe een kapotte knie te verzorgen en de rugzakken te bewaken. 

Enkele impressies:

  • “Ik heb 3 kinderen aan elke hand en er staan nog 5 kinderen in de rij die mijn hand willen vasthouden, kan iemand komen helpen!?”
  • Katrien: “ik denk dat ik daarnet op een kindje ben gaan staan”
  • “Shit, de bus is daar, gaan we vragen of we nog een uurke mogen blijven?”
  • Kindjes: “wanneer komen jullie terug?”
  • “Die lopen hier allemaal op hun blote voeten rond! Zot!”
  • Aline: “ik hang helemaal vol stof en zweet maar het was het zó waard!”

   

         

Meer dan voldaan gaat iedereen weer terug naar zijn gastgezin en de begeleiding vergaderde vanavond nog even verder over de toekomst van Intercambioso en de jongerenwerking Niquipo. Want wat we vandaag gezien hebben, daar willen we zeker nog meer van zien!

Saludos!

Advertenties

One comment

  1. iedereen (en een beetje Jolin) · april 13, 2015

    Prachtig gewoon. De tranen staan in mijn ogen bij het lezen van deze mail.
    Daar is het hem toch allemaal om te doen hé. Het spontane in de mens terug brengen. Geweldig toch dat ondanks de taalbarrière, onze kinderen de kinderen van daar zo een leuke namiddag bezorgd hebben. Ben er zeker van dat ze mede door zulke activiteiten, rijker van geest worden !!! Super gedaan jongens. Echt om fier op te zijn !!!!

    PS : hier is het ook al enkele dagen mooi weer en ook wij kunnen genieten van het zonnetje

    @Jolien; zorg ervoor dat je een foto hebt genomen van waar je je moest wassen in het gastgezin want Jente blijft ervan overtuigd dat je je in de beek moet wassen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s